180 - BRAQUE D’AUVERGNE

Wzorzec FCI nr 180
BRAQUE D’AUVERGNE
(Braque d’Auvergne)
Kraj pochodzenia:
Francja
Data publikacji obowiązującego wzorca:
24.03.2004
Użytkowanie:
wyżeł.
Klasyfikacja FCI:
Grupa 7 - Wyżły.
Sekcja 1 - Wyżły kontynentalne.
Typ kontynentalny.
Próby pracy wymagane.
RYS HISTORYCZNY:
Wyżeł z Auvergne jest starą rasą, obecną w prowincji Cantal od ponad
dwóch wieków, mającą wspólne pochodzenie z wieloma rasami wyżłów.
Została stworzona przez selekcję, w której uczestniczyli Rycerze
Maltańscy. Stworzony przez i dla myśliwych, posiada silną tożsamość
wzmocnioną wyglądem szaty.
WYGLĄD OGÓLNY:
Krzepki pies, o silnym kośćcu, lecz nie ciężki, o prostych liniach,
w charakterystycznym typie; o lekkim chodzie, z elegancją uwydatnioną
przez szatę i harmonijne, średnie proporcje. Jego zdolność adaptacji
umożliwia okładanie pola na dużych powierzchniach i utrzymanie
aktywności przez cały dzień w nawet najbardziej trudnym terenie.
WAŻNE PROPORCJE:
Tułów:
długość ciała (od barku do końca tułowia) jest podobnej długości
co wysokość w kłębie.
Głębokość klatki piersiowej jest prawie równa połowie wysokości psa
w kłębie.
Głowa:
długość kufy nieznacznie mniejsza lub równa długości
mózgoczaszki.
ZACHOWANIE - TEMPERAMENT:
Pies łagodny, bardzo czuły, inteligentny i posłuszny. O bardzo dobrym
węchu; szkolenie polega głównie na rozwijaniu jego naturalnych zdol-
ności. Dobrze dostosowuje się do życia rodzinnego.
GŁOWA:
Mózgoczaszka:
Czaszka i kufa:
długa, proporcjonalna do długości ciała, nieco lżejsza
u suk; widziana z góry owalnego kształtu; guz potyliczny lekko
 
2
zaznaczony; szerokość łuków jarzmowych równa długości móz-
goczaszki; linie czaszki nieznacznie rozbieżne ku przodowi
(charakterystyczne dla typu braque).
Łuki brwiowe:
wyraźnie zaznaczone.
Przełom czołowo-nosowy (stop):
umiarkowanie zaznaczony.
Trzewioczaszka:
Nos:
wierzchołek stosunkowo szeroki, lśniący, z dobrze rozwartymi noz-
drzami, czarny. Grzbiet nosa jest przedłużeniem jego wierzchołka.
Kufa:
pozioma, o długości zbliżonej do długości czaszki.
Fafle:
stosunkowo duże, górna warga zachodząca na dolną, kącik warg
widoczny, widziane z przodu przybierają przy końcu kufy kształt
kwadratu.
Uzębienie:
szczęki silne, równej długości. Zgryz nożycowy lub cęgowy.
Oczy:
stosunkowo duże, koloru ciemnoorzechowego, dobrze osadzone,
z dobrze przylegającymi, wybarwionymi powiekami; o wyra-
zistym szczerym i spokojnym wyrazie.
Uszy:
osadzone na linii biegnącej z górnej części nosa do oczu i nieco ku
tyłowi; w czasie nasłuchu ucho może przesuwać się powyżej tej
linii. Ucho miękkie i lekko aksamitne, obrócone nieznacznie do
wewnątrz, ani płaskie ani zbyt skręcone; zaokrąglone końcówki
powinny sięgać podstawy wierzchołka nosa, nie przekraczając
jednocześnie jego czubka.
SZYJA:
Długości zbliżonej do długości głowy, nieznacznie wygięta, dobrze osa-
dzona w barkach; obecność lekkiego podgardla.
TUŁÓW:
Linia grzbietu:
prosta i napięta.
Kłąb:
zaznaczony.
Grzbiet:
wąski, płaski i krótki.
Lędźwie:
szerokie (szczególnie u suk), nieznacznie wypukłe, dobrze
związane.
Zad:
ścięty (35° od linii grzbietu), widoczne kości biodrowe.
Klatka piersiowa:
długa i głęboka, jajowatego kształtu, sięgająca poziomu
łokcia, regularnie wznosząca się ku brzuchowi bez wyraźnej
przerwy.
Linia podbrzusza:
podniesiona łagodnie ku brzuchowi, nie podkasana;
bok szeroki, nieznacznie zapadnięty, płynnie łączący się z biodra-
mi.
 
3
OGON:
Osadzony raczej wysoko, cylindryczny i niezbyt cienki; kopiowany do
długości 15-20 cm lub niekopiowany sięgający stawu skokowego lub
niżej; noszony poziomo.
KOŃCZYNY:
W linii tułowia.
Kończyny przednie:
proste.
Barki:
silne, dobrze umięśnione, nachylone pod kątem 45°, dość swo-
bodne w ruchu.
Łokcie:
ustawione w osi ciała.
Przedramiona:
długie, proste, mocne i umięśnione.
Nadgarstki:
silne, bez zgrubień.
Śródstopia:
krótkie, patrząc z profilu, nieznacznie pochyłe.
Kończyny tylne:
dobrze kątowane.
Zad:
szczupły i dobrze zaznaczony.
Uda:
dobrze umięśnione.
Nadgarstki:
krótkie i niezbyt cienkie.
Stopy:
trochę dłuższe od „kociej łapy” i nieco krótsze od „łapy zajęczej”,
nie obrócone do wewnątrz, ani na zewnątrz; z silnymi, krótkimi
pazurami i krótkimi, twardymi i jędrnymi poduszkami.
CHODY:
Ruchy nóg o średniej amplitudzie, lecz trwałym rytmie, który decyduje
o dużej wytrzymałości psa. Typowym chodem w czasie polowania jest
regularny i lekko kołyszący galop.
OKRYWA WŁOSOWA:
Skóra:
wystarczająco cienka, nie za luźna.
Włos:
krótki, niezbyt cienki, lśniący, nigdy twardy.
Umaszczenie:
czarne z białymi znaczeniami różnego nasilenia;
szczególne znaczenia tworzą dwa rozpoznawalne typy: dropiaty
lub szary. Różnica ta nie może być stosowana do oddzielenia
dwóch psów o budowie tej samej jakości. Głowa powinna być
czarna, preferowana biała smuga na kufie przy rozszerzeniu cza-
szki. Biel może rozlewać się stopniowo po kufie. Białe i dropiate
ucho lub część głowy biała i dropiata nie mogą być uznane za
wadę.
WZROST:
Wysokość w kłębie:
psy:
57 - 63 cm (60 cm - idealny wzrost)
suki:
53 - 59 cm (56 cm - idealny wzrost)
Tolerowanie odchylenie wynosi + 2, - 1 cm.
 
4
WADY:
Wszystkie odstępstwa od tego, co podano powyżej, powinny być trak-
towane jako wady, powodujące odpowiednie obniżenie oceny.
- Czaszka: równoległe linie czaszki i kufy.
- Głowa: zbyt ciężka pod oczami.
- Spojówki: zbyt widoczne.
Poważne wady:
- Czaszka: linie kufy i czaszki zbieżne ku przodowi.
- Kufa: grzbiet nosa wklęsły lub wypukły.
- Uszy: zbyt wysoko osadzone, zbyt krótkie, płaskie, skręcone jak korko-
ciąg.
- Fafle: zbyt krótkie, cienkie przy końcach, zbyt opadające lub miękkie.
- Mostek: zbyt wąski.
Wady dyskwalifikujące:
- Zachowanie - temperament: osobniki zbyt agresywne lub bojaźliwe.
- Głowa: brak charakterystycznego typu wyżła.
- Uzębienie: tolerowany brak P1; brak dwóch innych (P2 lub P3) lub
jakiegokolwiek innego zęba (włączając P4) jest dyskwalifikujący.
- Oczy: entropium, ektropium lub ślady zabiegów korekcyjnych; żółta
barwa oka (jastrzębie oko), różnokolorowe oczy.
- Kończyny: obecność wilczych pazurów lub śladów ich usunięcia.
- Szata: całkowicie czarna lub biała, brak nakrapiania; śniade znaczenia
lub podpalane (płowe) smugi; brak pigmentacji powiek.
- Wysokość: poza limitem podanym we wzorcu (tolerancja wynosi +2
lub -1 cm).
UWAGA:
Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie
umieszczone w worku mosznowym.
    • Slider 18
Script logo